Voorbestemming
Een Rivier kwam bij een Woestijn aan.
Wanhopig en doodsbang als ze was
om alles kwijt te raken, wilde ze terug.
Maar de Wind fluisterde haar toe
vertrouwen te hebben,
omdat alles een diepere betekenis heeft.
En je kunt alleen verliezen
wat niet echt bij je hoort.
Toen gaf de Rivier zich over,
verdampte…en de Wind droeg haar
naar de andere kant van de Woestijn
waar ze in Regen neerdaalde
en oneindig veel rijker en
wijzer verder stroomde.
Dit –bovenstaande- gedicht kreeg ik.
Ik lag in het ziekenhuis omdat ik een grote operatie had ondergaan.
Er was een flinke tumor uit mijn dikke darm verwijderd.
Ik heb kanker!
Enigszins bijgekomen van de eerste dagen na de operatie, waarin ongemakken zoals allerlei slangen in en uit mijn lichaam,
Een Rivier kwam bij een Woestijn aan.
Wanhopig en doodsbang als ze was
om alles kwijt te raken, wilde ze terug.
Maar de Wind fluisterde haar toe
vertrouwen te hebben,
omdat alles een diepere betekenis heeft.
En je kunt alleen verliezen
wat niet echt bij je hoort.
Toen gaf de Rivier zich over,
verdampte…en de Wind droeg haar
naar de andere kant van de Woestijn
waar ze in Regen neerdaalde
en oneindig veel rijker en
wijzer verder stroomde.
Dit –bovenstaande- gedicht kreeg ik.
Ik lag in het ziekenhuis omdat ik een grote operatie had ondergaan.
Er was een flinke tumor uit mijn dikke darm verwijderd.
Ik heb kanker!
Enigszins bijgekomen van de eerste dagen na de operatie, waarin ongemakken zoals allerlei slangen in en uit mijn lichaam,
mij het meest bezig hielden, las ik de kaart met dit gedicht.
Het emotioneerde me erg. Deze tekst raakte me diep.
Het emotioneerde me erg. Deze tekst raakte me diep.
‘Vertrouwen hebben’, ‘Alles heeft een diepere betekenis’ en ‘Wijzer ergens doorheen komen’ hier geloof ik in, en het gaf me troost.
Er is veel gebeurd sinds we de diagnose ‘kanker’ kregen.
Ik zeg ‘we’, want kanker heb je niet alleen! Vooral mijn man Jan, en onze kinderen Thijs, Lotte en Suze, hebben met me meegeleden en meegeleefd.
Een stukje van míjn emoties en verwarring heb ik in hun ogen ook vaak gezien.
Na de operatie, waar ik lichamelijk erg snel van herstelde, voelde ik mij prima.
Die nare tumor was eruit, en nu was het een kwestie van gewoon weer verder gaan met m’n leven. Dacht ik!
Toen we te horen kregen dat er een aanvullende chemokuur nodig was sloeg bij mij de paniek toe.
Een chemokuur!
Dat was in mijn bewustzijn het allerergste, en engst, wat ik me kon bedenken.
Die nare tumor was eruit, en nu was het een kwestie van gewoon weer verder gaan met m’n leven. Dacht ik!
Toen we te horen kregen dat er een aanvullende chemokuur nodig was sloeg bij mij de paniek toe.
Een chemokuur!
Dat was in mijn bewustzijn het allerergste, en engst, wat ik me kon bedenken.
Ik, die zo tégen het gebruik van medicijnen is. (Zelfs iets tegen de pijn gebruik ik pas in uiterste nood!).
